ลาพักป่วยวันหนึ่ง

posted on 25 Aug 2010 11:13 by histotiagirl in DiaryGirl

วันนี้ป่วยเล็กน้อย ปวดหัวเป็นระยะ อ่อนเพลีย แถมเบลอรุนแรงมาก

(อย่าเล่นมุขเบลอว่ารักแถบ-แบบว่ารักเธอนะ เล่นจนเกล่อหมดแล้วคะ)

ใครมาเห็นอาจจะคิดว่าสำออยเหรอเธอ? แค่นี้ก็พอไปเรียนได้ ไปเลยไป

แต่รู้หรือเปล่าว่า....มันรุนแรงกว่าที่คิดมาก

 

-เรียนไม่รู้เรื่อง สมาธิสั้น ซึมซับเนื้อหาที่อาจารย์สอนได้แค่แป๊บเดียว ก็เหม่อไปคิดเรื่องอื่นโดยไม่รู้ตัว

-ตามองจอสไลด์ มือจดเล็กเชอร์ยิกๆ อยู่ๆสติก็หายหมด มีแต่มโนภาพแปลกๆที่ฟุ้งเบลอ รู้ตัวอีกที...เฮ้ย อาจารย์สอนถึงไหนแล้ว!? แล้วเล็กเชอร์ชั้นทำไมโยกโย้ไม่เป็นภาษาคนเลยวะเนี่ย!?

-บางทีลืมชะงั้นว่าเรียนเรื่องอะไรอยู่

-กำลังเรียนประวัติศาสตร์ของเอเชียตามเกณฑ์นิสิต แต่เล็กเชอร์ทะลึ่งไปเขียนประวัติศาสตร์ยุโรป อัจฉริยะข้ามเทอมมากฉัน...

 

ถ้าพูดถึงเรื่องนอกห้องเรียนละก็ เปิ่นจนน่ากลัวพออยู่

 

-ปกติต้องไหว้ศาลเจ้าที่ของหอ แต่เดินเลยไปไหว้ตัวเองในกระจก....ดีนะที่ไม่มีคน

-ปั่นจักรยานกลางถนน....แบบอยู่ๆสติจะหนีจากร่างลอยขึ้นสวรรค์ โชคดีที่เจ้าของสติยังไม่ไปสวรรค์ตามด้วย

-เสียบปลั๊กกาน้ำร้อนจะชงวุ้นเส้นกิน....แต่ดันไปเสียบปลั๊กโทรทัศน์แทน ถึงว่าทำไมไม่สุกชะที

-ไปเซเว่นซื้อสเบียงไว้กินวันนี้ (ที่ไม่สบาย) ล็อกล้อจักรยานเรียบร้อยแล้วลืมเอาขึ้นห้อง พอนึกได้ว่าลืมก็ดันนึกว่าลืมไว้หน้าห้อง ดูหน้าห้อง...ไม่มี ชั้นต้องลืมไว้ที่เซเว่นแน่ๆเลย! ว๊ากกก้า! วิ่งลงไปเกือบปั่นจักรยานไปเซเว่น เห็นถุงสเบียงนั่งอยู่ข้างหน้าจักรยานพอดี .... โถ่เอ้ย ลืมแม้กระทั่งที่ลืมของ

-นั่งอ่านหนังสือผิดวิชา นึกไปนึกมา เอ๊ะ ชั้นจะอ่านอะไรกันแน่?

-ฯลฯ

 

ที่จริงมีวีรเวรเยอะมาก แต่จำมาได้แค่นี้ ช่วงนี้สมองปลาทองอย่างรุนแรงจำได้เท่านี้ก็ดีโขแล้ว

เมื่อวานต้องเอาของมาให้น้องเทคในวันบิ๊กเทคตอนเย็น

เพราะไม่สบายแล้วก็อยากพักผ่อนในหอ ว่าจะรีบๆฝากเพื่อนให้น้อง

แต่...ดันไม่มีใครมาเลยเฟ้ย! แถมเห็นชั้นนอนพิงอยู่ก็เลยให้ฝาก หอกเอ้ย!

ชั้นมารอฝากของ ไม่ใช่รับฝากของ เพื่อนเวร! เห็นเดินมานี่หลงดีใจที่ไหนได้....ถุ๊ย

เลยต้องเพ่งความเบลอมองหาน้องเทคของตัวเองว่าไปนั่งอยู่ตรงไหน รีบๆให้แล้วก็ขอตัวกับน้องกลับหอ

ร่มเวรดันมาเสียเอาตอนนั้น ต้องตากฝนกลับหอ

ปวดหัวก็ปวดหัว หนาวก็หนาว เปียกไปหมดทั้งตัวแล้ว....อยากร้องไห้

พยายามกดสติไม่ให้หลุดไปตอนนั้น ถ้าฉันเป็นอะไรไปกลางถนนนี่...ก็คงโศกนาฏกรรมดีๆ

ทำไมไกลจัง...กว่ากลางมหาวิทยาลัยจะได้พ้นหน้ามหาวิทยาลัย...

อารมณ์ก็หงุดหงิดง่าย อยู่ๆก็ไปพาลโกรธคนอื่นที่ไม่รู้จัก ไม่ตั้งใจ

บนถนนใหญ่ช่างเป็นสนามความโกรธที่ยาวไกลเหลือเกิน

 

วันนี้ก็เลยขอลาป่วยหนึ่งวัน ลาจำศีลตัดสติจากโลกข้างนอก...

ไม่รู้มันจะหายหรือเปล่า ใครจะไล่ให้ไปนอน แต่นอนจนเมื่อยตัวและหัวเบลอไปหมดแล้ว

นอนนานเกินก็ยิ่งทำให้อาการติดลบ...

ขอละ ไม่อยากขาดเรียนแบบนี้ทุกวันนะ...วันนี้รู้สึกโล่งอกที่เพื่อนบอกวิชาเอกอาจารย์ไม่มาไปวิชาหนึ่ง

ฉันห่วงเรียน....รู้ไว้ด้วย...

Comment

Comment:

Tweet

หายไวๆนะจ๊าน้องกวาง

หยุดเรียนสักวันไม่เป็นไรหรอก ถ้าคิดว่ามันเหนื่อยจริงๆนะ ไม่ต้องห่วงหรอก เรื่องเรียนน่ะ ถ้ามีความพยายามมันต้องตามทันอยู่แล้ว

#3 By โลลิค-ออน on 2010-08-26 02:48

หายไวๆนะเจ๊

คนสูงอายุก็แบบนี้แหละ //มอบสายสะพาย"ยินดีต้อนรับสู่สภา"

(โดนเตะ)

#2 By Kame-tan on 2010-08-25 17:42

(ตบบ่าเจ๊)
น่า คนเรามันต้องมีกันบ้าง เหอๆ
เคยเป็นเหมือนนะ..แต่เป็นแบบ....
เป็นวงโยตีเพลงชาติอยู่ จากนั้นสติก็หลุด
ไปรู้สึกตัวตอนนั่งมอไซค์กลับบ้าน ลองถามเพื่อนดูเพื่อนก็บอกว่า....
"แกไม่พูดไม่จาเลยนะทั้งวัน"
เอิ่ม....

#1 By LokiDominas on 2010-08-25 16:09